14 września 2015 Komentarze (0) Myślistwo

Rycz jak jeleń. O sztuce wabienia

Ryczący Jeleń

Wabienie zwierzyny to, jak się okazuje, dosyć skomplikowana czynność. Możliwości jest całkiem sporo, można zdać się na siebie i wydawać odgłosy własnymi ustami, można zaopatrzyć się w odpowiedni sprzęt i tylko dmuchać (ewentualnie stukać patykiem). Można także rozsiewać zapachy, rozkładać piankowe kaczki albo przełączać guziki. Jakie istnieją rodzaje wabików? Kiedy z nich korzystać? Jakie zwierzęta zwabić najłatwiej, a jakie najtrudniej? Zapraszamy do lektury!

W poprzednim artykule przypomnieliśmy o tym, jak ważne podczas każdego polowania, jest tropienie.
Dziś poruszymy inną kwestię, taką, która być może nie jest konieczna, ale za to może się okazać niezwykle przydatna. Mowa, oczywiście, o wabieniu. Co to takiego jest?

Wabienie – definicja

Z definicji wabienie to naśladowanie przez myśliwego odgłosów zwierząt lub ptaków, które ma na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub podejścia bliżej. Odgłosy takie można naśladować samemu albo skorzystać z odpowiednich urządzeń, tzn. wabików.

Rodzaje wabików

Ze względu na przeznaczenie, wyróżnia się cztery rodzaje wabików:

  • Dźwiękowe – wydające dźwięk, który ma zwabić zwierzynę (np. wydawanie dźwięków odpowiednich dla samicy, aby przyciągnąć samca).
  • Zapachowe – rozsiewające zapach zwierzyny, która przyciągnie drapieżnika (np. zapach myszy, który przyciągnie lisa; popularne są zapachy uryny poszczególnych gatunków).
  • Elektroniczne – specjalne urządzenia, które są zaprogramowane w taki sposób, aby wydawać określone dźwięki więcej niż jednego gatunku zwierzyny.
  • Wizualne – podobizny zwierząt, wykonane najczęściej z pianki, które należy umieścić w miejscu, w którym spodziewamy się spotkać przedstawicieli gatunku, na który chcemy zapolować.

Inny podział wabików to przypisanie form wabienia do określonego gatunku zwierzyny. W ten sposób wyróżnia się m.in.:

Wabiki na lisa:

  • Pisk myszy – idealny do stosowania przez cały rok (myszy stanowią podstawę diety lisów i innych drapieżników). Naśladując odgłosy myszy, najlepiej wabić z odległości 300-500 metrów.
  • Kniazienie zająca – tego typu wabików najlepiej używać późną jesienią i zimą. Polega na naśladowaniu odgłosów, które wydaje ranny lub schwytany zając.
  • Skolenie fiszki – skolenie to odgłos, który wydają samice lisa podczas rui, trudno w tym czasie zwabić samca naśladowaniem innych dźwięków, jednak na skolenie reagują bardzo szybko.
  • Szczek lisa – druga opcja polowania w czasie rui. Daje dwie możliwości: jeżeli polujemy na samce, należy wciągać powietrze (krótko, energicznie) w środku, natomiast jeżeli polujemy na samice, wtedy odwracamy wabik i wdmuchujemy powietrze do środka.

Wabiki na sarny:

Naśladują one: proste, naturalne odgłosy kozy lub (jeżeli jesteśmy już obyci z wabieniem): dźwięki mikotu, gonu, zazdrości, przestrachu czy koźlęcia, które wzywa matkę.
Kiedy wabimy rogacze odgłosami zazdrości, dobrze mieć przy sobie kij, którym uderzamy w krzaki i naśladujemy skradającego się rywala.

Wabiki na jelenie:

Wabienie jeleni jest uznawane za jedno z trudniejszych zajęć, wymaga bowiem nie tylko znajomości odgłosów, które wydają byki, ale także doskonałej wiedzy na temat ich życia i dobrego słuchu muzycznego.
Podstawą udanego wabienia jeleni jest znajomość wszystkich możliwych dźwięków, które wydają, od młodego byka, który szuka łani, przez głos gonu za rywalem, po ryk triumfu po udanym starciu.

Wabik na dziki:

Wabienie dzików, w przeciwieństwie do omawianych przed chwilą jeleni, jest uważane za jedno z łatwiejszych.
Za podstawowy dźwięk, który może przywołać dzika, uznaje się serię krótkich chrumknięć, które wydają lochy, aby zebrać watahę. Na ten sygnał, zaciekawione zwierzęta udają się w określone miejsce, aby zobaczyć, co samica znalazła do jedzenia i stają się wtedy łatwym celem.

Garść wskazówek

Podobnie jak przy każdej czynności, którą wykonujemy w lesie, a która ma związek z pozyskiwaniem zwierzyny, musimy pamiętać o kilku kwestiach:

przed zaplanowaniem wabienia (a później – polowania), należy dobrze zapoznać się z terenem, na którym spodziewamy się zwierzyny, aby później móc odpowiednio wybrać miejsce zasiadki. Zanim rozpoczniemy wabienie (szczególnie wabikiem zapachowym) koniecznie trzeba sprawdzić kierunek wiatru. Przydatny okaże się także odpowiedni strój maskujący, który sprawi, że nie będziemy się rzucać w oczy. Po zajęciu stanowiska, przed rozpoczęciem wabienia dobrze jest odczekać przynajmniej 30 minut, aby uspokoić zwierzynę.

A Ty, w jaki sposób wabisz zwierzynę?

Darz Bór!

Daniel Król

Daniel Król

Doradca Techniczny at SpyOptic.pl
Związany z projektem SpyOptic od 2 lat, administrator sklepu internetowego i tester sprzętu noktowizyjnego; miłośnik podróży do krain nierozwiniętych turystycznie, bloger i aktywny uczestnik życia społeczno-politycznego; człowiek interesu na miarę XXI wieku
Daniel Król
Podziel się tym ze znajomymi!
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someone

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *